Hallo?
Ik was even gaan liggen.
Wacht even. Ik moet m'n taart uit de oven halen.
Ik heb een taart gemaakt voor de kinderen.
Ja, waarom?
Zeg dan waarom.
Nee.
Nee, Juliette.
Huil nou niet.
Hou vol. Niet huilen.
Sandra?
Juliette heeft me gebeld. Waarom wil je er niet heen?
Dat heeft geen zin.
Zo kan ze Dumont overhalen tot een nieuwe stemming.
Het kan ze niks schelen.
Ze zei dat de voorman ze apart had genomen en ze bang had gemaakt.
Ze hebben liever hun bonus. Logisch. - Nee, dat is het niet.
Dat is Juliette.
Ze wil je even spreken.
Praat alsjeblieft met haar.
Alsjeblieft.
Dat is goed.
En? - Dumont heeft nog niet besloten.
Hij is bereid om me te spreken.
Nu? - Vóór vijf uur.
Ik breng je wel. - Maar de kinderen dan?
We halen ze onderweg op en dan nemen we ze mee.
Ik laat Estelle weten dat ze bij de trap moeten wachten.
Ik wil niet dat het weer begint. - Het komt wel goed.
Ik ga er niet heen. - Je moet wel gaan.
Neem je ze weer? - Ik moet wel. Ik huil weer als een gek.
Van de dokter moest je stoppen, je bent niet ziek meer. Neem een halve.
De enige manier om te stoppen met huilen is vechten voor je werk.
Verdomme.
Hoe betalen we de hypotheek zonder jouw salaris?
Dan nemen we een sociale huurwoning. - Dat doen we niet.
Laat niet met je sollen. Je moet gaan. - Ik ben weer een wrak.
Helemaal niet. - Wel waar.
Dag, jongens. Dag, Manu.
Schiet op, anders is hij al weg. - Het is nog maar kwart voor.
Is Mr Dumont nog op z'n kantoor? - Hij is net naar z'n auto gelopen.
Waarom gaat hij al weg? - Hij wist het niet.
Ik zei dat maar zodat je zou komen. Kom mee.
Mr Dumont.
Goedenavond, Mr Dumont. Ik ben hier met Sandra... Kom nou.
Goedenavond, Mme Bya. - Goedenavond.
We wilden vragen of we maandag opnieuw konden stemmen.
Jean-Marc heeft mensen apart genomen...
en tegen de twijfelaars gezegd dat haar ontslag uw voorkeur had.
Dat heb ik nooit gezegd.
Hij moest kijken of de meerderheid een bonus wilde of Mme Bya wilde houden.
Financieel gezien kan het niet allebei. Dat is alles.
Hij zei dat ontslag uw voorkeur had. Als zij het niet was, dan een ander.
Heeft hij dat gezegd? - Tegen zeker drie mensen.
Veertien van de zestien zijn voor de bonus, die drie halen niks uit.
Opnieuw stemmen is eerlijker, zonder Jean-Marc erbij die mensen beïnvloedt.
Als u het stemgeheim respecteert, heb ik geen bezwaar.
Ik wil u maandag spreken. - Dan kunnen we...
Ik heb het tegen Mme Bya. - Pardon.
Ik heb niks tegen u...
maar het is crisis en ik moet concurreren met de Aziatische zonnepanelen.
Tot maandag. - Mr Dumont.
Stemmen we dan tussen acht en half negen?
Regel dat met Jean-Marc. Maar geef Mme Bya niet te veel hoop.
Op twee na heeft iedereen de bonus gekozen en dat is billijk.
Tot ziens, Mr Dumont.
We hebben de eerste ronde gewonnen.
Wat is er met je?
Wil je wat drinken?
Alsjeblieft.
Ik weet niet wat ik had. Ik kon geen woord meer uitbrengen.
Ik wilde zeggen dat ik heel graag weer aan 't werk wilde, maar er kwam niks uit.
Het is de emotie dat je hier weer bent en dat je Dumont voor je hebt.
Ook al heb je niks gezegd, hij bond in omdat jij erbij was.
Denk je dat? - Absoluut. En maandag gaat het ook zo.
Als ze je zien, denken ze niet alleen meer aan hun bonus.
Mag ik ze dragen? - Ik ook?
Oké, ieder twee. Pas op, hou ze wel recht.
Maxime, pas op die auto.
Ik bel Juliette voor de adressen.
Waarom wil je het niet proberen?
Ik weet zeker dat het kan werken.
Kijk eens.
Als mama geen baan heeft, wordt ze dan weer ziek?
Ze raakt haar baan niet kwijt. Roep haar maar voor het eten.
Ik neem de laatste wel mee.
Mama, we gaan eten.
Hij is heel heet. - Ik snijd hem voor je.
Wacht even.
Gaf mama ook antwoord? - Nee.
Begin maar vast, ik ga haar halen.
Ga je nu al naar bed? - Ja.
Het is nog maar zeven uur. - Ik ben bekaf.
Eet dan in elk geval met ons. - Nee, ik ben te moe.
Nee, je zakt weg in passiviteit, je moet iets doen.
Dat kun je makkelijk zeggen.
Op Juliette en Robert na heeft niemand aan me gedacht.
Alsof ik niet bestond.
Maar ze hebben gelijk. Ik besta niet. Ik ben niets. Helemaal niets.
Je bestaat, Sandra.
Ik hou van je.
Voor hen besta je ook.
Ze hebben geaarzeld voordat ze de bonus kozen.
Je moet ze dit weekend apart spreken.
Hoor je me?
Ik zie ze maandag. Dat komt op hetzelfde neer.
Dan is de hele groep samen en kun je ze niet apart spreken.
Zeg dat je je werk wil houden, dat je het geld nodig hebt...
dat je bij hen wil zijn en niet alleen in de bijstand.
Dan lijk ik wel een bedelares. - Niet waar, het is niet...
Komen jullie eten? - We komen er zo aan.
Het is niet jouw schuld dat ze niks krijgen als je blijft.
Dat heeft je baas besloten, jij niet.
Ik versta je niet.
Julien Lemmens. In Villers-le-Temple, maar ze weet niet in welke straat.
Ik kijk wel of hij in het telefoonboek staat.
Atarhouch Hicham, rue de l'Echelle 23. - Goed zo.
Kun je ook een Julien Lemmens vinden in Villers-le-Temple? Met twee m'en.
Dat is misschien wel handig. Ze vraagt of Robert je morgen zal rijden.
Ik ga met de bus naar die paar die dichtbij wonen.
Ze doet er eerst een paar met de bus.
Twaalf uur in het restaurant, dan breng ik haar.
Hier is ze. Dank je wel. Ze wil jou spreken.
Ik ga de koffie halen.
Dat zullen we wel zien.
Het beste.
Mogen we met jou mee voordat we bij Lunch Garden gaan eten?
Mama kan beter alleen met haar collega's praten.
Ik breng jullie naar oma.
Zij komt dan met jullie naar het restaurant.
Het is Robert.
Denk je dat...
Goed, ik schrijf het op.
Dank je wel, hé. Tot ziens.
Hij zegt dat hij Kader heeft gezien. - Wacht maar even.
Kader zit bij de ploeg, maar hij is dit weekend niet thuis.
Hij heeft gezegd dat ik hem op z'n mobiel mocht bellen.
Bel hem. Als hij dat heeft gezegd, wil hij ook naar je luisteren.
Toe dan.
Hallo Kader? Met Sandra.
Ja, het gaat goed. Weer in vorm, ja.
Robert zei dat ik je mocht bellen. Stoor ik nu niet?
Het gaat over de stemming.
Ik ben met Juliette bij Dumont geweest...
en van hem mag er maandag opnieuw gestemd worden.
Dat weet je al van Robert?
En dus... wilde ik je vragen of je ermee instemt dat ik blijf.
Ik weet wel dat jij het niet bepaalt, maar...
Je begrijpt wel dat...
Ik wil je geen 1000 euro ontzeggen, maar...
ik wil je alleen zeggen dat...
Wacht even.
Ik wil alleen zeggen dat ik graag wil dat je op me stemt zodat ik m'n werk hou.
Ik heb m'n salaris nodig. Voor ons huis.
Je van stemming onthouden is niet voldoende.
Je moet bereid zijn je bonus in te leveren, maar ik wil je niet onder druk zetten.
Ik weet dat jij die 1000 euro ook nodig hebt.
Echt?
O Kader... ik ben je heel dankbaar.
Ik zal jouw goedheid... Heel erg bedankt...
Jij ook een goed weekend.
Tot maandagochtend. Dank je wel. Tot ziens.
Hallo, ik ben Sandra. Ik werk bij Solwal met Mireille.
Kan ik met haar praten? - Ze is er niet.
Wanneer is ze weer thuis? - Om half een, een uur.
Dan kom ik dan terug. Bedankt. Tot ziens.
Hallo, Ik ben Sandra. Ik werk bij Solwal met Willy.
Kan ik even met hem praten? Het gaat over het werk.
Ja, hij is achter aan het werk.
Willy?
Robert heeft me je adres gegeven.
Ik ben hier omdat Juliette en ik bij Dumont zijn geweest.
Van hem mag er maandag opnieuw gestemd worden.
Jean-Marc heeft een aantal mensen gesproken en ze bang gemaakt.
Ik wilde vragen of je ervoor wil stemmen dat ik mijn werk kan houden.
Ik heb niet tegen jou gestemd, maar voor mijn bonus.
Dumont heeft dat aan elkaar gekoppeld, ik niet.
Ik weet het, het is walgelijk om jullie tot een keuze te dwingen...
maar ik wil mijn baan niet kwijt.
Zonder mijn salaris komen we niet rond.
Ik kan het niet. Ik heb die bonus nodig.
Onze studerende dochter kost al 500 euro per maand.
En 600 euro met haar kamerhuur erbij.
En wat zeggen de anderen?
Robert, Juliette en Kader stemmen voor mij, zodat ik kan blijven.
Van de anderen weet ik het nog niet. Je bent de eerste die ik opzoek.
Ik zal erover denken. - Hoezo? We zijn er al uit. Het kan niet.
Dat valt wel mee. - Niet waar.
Ik zou je graag helpen, maar sinds februari ben ik werkloos.
We verkopen gerecyclede tegels, anders komen we niet rond.
Ik begrijp het. Het spijt me. - Je hoeft je niet te verontschuldigen.
Het zit er gewoon niet in, dat is alles.
Heb je ook het adres van... - Wilt u wat drinken?
Sinaasappelsap of water? - Nee, dank u.
Van Dominique... Of van Alphonse? - Ik kan je het adres van Yvon geven.
En van z'n zoon. - Ja, graag.
Ze wonen op nummer 75 van de rue Côte d'Or.
Dat is in Sclessin.
Mireille!
Hallo. - Dat is lang geleden.
Gaat het beter met je? - Ja, dank je.
Kan ik je even spreken over het stemmen voor de bonus en m'n ontslag?
Dat is goed, maar ik heb nogal haast. Dus zeg het maar snel.
Ik kan ook later nog komen of morgen. - Nee, ga je gang.
We zijn bij Dumont geweest en maandag mag er opnieuw gestemd worden.
Jean-Marc heeft een aantal mensen beïnvloed en ze bang gemaakt.
Ik wilde vragen of je voor mijn aanblijven wilde stemmen.
Dat wil ik wel, maar dan ben ik m'n bonus kwijt.
Dat heb ik niet besloten. - Maar ik ook niet.
Willen de anderen hun bonus opgeven? - Tot nu toe zijn het er drie, Juliette...
Haar man verdient zwart bij als automonteur. Ik kan het niet doen.
Ik ben bij m'n man weg en m'n vriend en ik moeten alles weer kopen.
Meubels, tv, bed, wasmachine, servies. We moeten alles kopen. Ik kan het...
Ik kan het me niet veroorloven die 1000 euro op te geven.
Wees niet boos op me, maar ik kan niet. - Ik ben niet boos op je.
Het spijt me, maar ik moet nu verder. - Tot ziens.
Vat je het niet verkeerd op? - Dat doe ik niet. Tot ziens.
Twee en het antwoord was nee.
Ze hebben die bonus nodig. Dat is logisch, dat zei ik toch al.
Ja, jij ook veel liefs.
Hallo, wie is daar? - Sandra, ik wil Nadine graag spreken.
Ben jij haar dochter? - Ja, maar ze is er niet.
Ik werk met je moeder bij Solwal. Weet je ook wanneer ze terugkomt?
Je weet het niet... - Ik weet het niet, ze heeft niks gezegd.
Ik heb je gehoord, Nadine. Waarom wil je niet met me praten?
Had je niet het idee dat ze van mening konden veranderen?
Als ik in hun schoenen stond... het is wel 1000 euro.
Drie stemmen al voor, drie van de zes. Dat is de helft.
Manu.
De fruitsalades zijn zo klaar. Met aardbeien, ja.
Gaat het wel, mama?
Ik ben zo weer terug.
Ik wil niet meer dat de kinderen me zien huilen.
Heb je een zakdoek? - Hij is schoon.
Wat me het meeste pijn doet, is Nadine. - Vergeet haar toch.
Ik kon goed met haar overweg en nu wil ze me niet spreken.
Ik ga naar huis. - Probeer er nog een paar te spreken.
Dat helpt niks. - We proberen het.
Gaat het?
Ik droomde dat Maxime aan het verdrinken was.
Hoeveel heb je er al gehad?
Laat me gewoon.
Ik wil Timur graag spreken. Is dat je vader?
Is hij er? - Hij is naar het voetbal.
Is hij naar een wedstrijd? - Nee, hij traint kinderen.
Is het hier ver vandaan? - Nee, het is dichtbij.
Die straat in en dan ziet u de palen met de lampen. Ziet u wel?
Dank je. Tot ziens. - Graag gedaan.
Dat is dan 4,80, alstublieft. Dank u wel.
Hallo, ik ben op zoek naar Timur.
Hij is daar op dat achterste veld. Hij traint de pupillen.
Om er te komen, moet u weer naar buiten en dan linksaf.
Timur?
Je dochter zei dat je hier was. Ik was bij je aan de deur.
Ik wilde je spreken over het stemmen over de bonus en mijn ontslag.
Juliette en ik zijn bij Dumont geweest...
en van hem mag er maandag opnieuw gestemd worden.
Jean-Marc heeft mensen beïnvloed door te zeggen...
dat Dumont hoe dan ook personeel wilde ontslaan.
Hij zei dat als ik niet ontslagen zou worden, dat zij het dan zouden zijn.
Nu wil ik je vragen of je maandag voor me wil stemmen zodat ik kan blijven.
Natuurlijk wil ik dat doen.
Ik ben heel blij dat je gekomen bent.
Sinds gister ben ik boos op mezelf dat ik voor de bonus gestemd heb.
Het spijt me. - Je hoeft je niet te verontschuldigen.
Ik begrijp het best, 1000 euro...
Nee...
Ik schaam me. Ik ben zelfs vergeten wat je voor me hebt gedaan.
Weet je nog?
Toen ik die cellen had gebroken, toen zei jij dat jij het had gedaan.
Weet je dat nog?
Ja, en Jean-Marc zei toen zelfs: Wat een voorbeeld voor die nieuwe.
Ik ben echt blij dat je gekomen bent.
Hoeveel willen er van de bonus afzien? - Vier.
Robert, Juliette en Kader, en dan met jou erbij vier.
Ik moet er nog negen opzoeken. - Het gaat je lukken, ik weet het zeker.
Heb je Miguel al gezien? - Nee, nog niet.
Ik bel hem wel.
Ik moet er weer heen.
Tot ziens. Tot maandag. - Dank je wel. Tot ziens.
Veel succes.
Ja? Wie is daar? - Sandra. Ik werk met Hicham bij Solwal.
Ik kom hier boven omdat de conciërge zei dat de stroom eraf was...
zodat de bellen ook niet werkten. - Geen probleem.
Bent u de vrouw van Hicham? - Ja, maar hij is er nu niet.
Weet u wanneer hij terugkomt? - Dat niet.
Kunt u hem bellen om te vragen wanneer hij er wel weer is?
Of om te vragen of ik hem daar kan opzoeken?
Sorry dat ik zo aandring, maar ik moet hem echt spreken.
Hij kan me helpen om m'n baan te houden en niet werkloos te worden.
Aissou. Breng me de telefoon even.
Dank je, liefje.
Ja, alles is prima. Ja.
Er is hier een vrouw die met je bij Solwal werkt en die je wil spreken.
Kan het niet wachten tot maandag op het werk?
Voor mij is vandaag beter. Of morgen. - Ze zegt vandaag of morgen.
Hij wil u spreken.
Ja, dag Hicham.
Heeft Kader je gezegd dat...
Jammer voor mij, maar ik begrijp het.
Oké. Tot ziens.
Kader had hem al gebeld. Hij doet het niet, hij heeft de bonus nodig.
Juliette heeft net een sms gestuurd met een nieuw adres.
Ik ga water kopen. Wil jij ook wat? - Nee.
80 cent alstublieft.
Hicham?
Kom hier maar even.
Ik werk hier in het weekend. M'n vrouw heeft niks gezegd, want het is zwart.
Sorry dat ik zo kortaf was aan de telefoon.
Maar ik kan het echt niet doen.
Ik wil niet dat je je werk kwijtraakt, maar ik heb die bonus nodig.
Probeer het van mijn kant te zien. Dat is een jaar gas en elektra.
Probeer jij het dan ook van mijn kant te zien.
Ik ben beter. Ik wil graag weer werken en weer m'n geld verdienen.
Ik wil bij jullie zijn en niet alleen in de bijstand.
Het zou zo moeten zijn dat je blijft én dat we de bonus krijgen.
Dat heb ik Jean-Marc net ook al gezegd. Hij zegt dat Dumont dat niet kan doen.
Heb je Jean-Marc gezien? - Nee, hij belde me op.
Net als de anderen denk ik, zodat we niet van mening veranderen.
Waarom denkt hij dat ik beter ontslagen kan worden?
Dat weet ik niet. Dat denkt hij. Ik heb gezegd dat hij zich vergist, maar...
Ik moet weer verder.
Wat heeft hij gezegd in m'n nadeel?
Hij denkt dat je na je ziekte niet goed meer presteert.
Ik sprak dat tegen. Na m'n ongeluk was ik niet zwakker.
Ik was juist gemotiveerder. Weet je nog?
Wat is er met je?
Wat heb je?
Gaat het wel goed?
Ga maar rijden.
Je zegt het om me te helpen, maar je gelooft er niet in.
Natuurlijk wel. En jij moet er ook in geloven.
En je niet laten opnaaien door die zak van een voorman.
Hij heeft gelijk. Ik kan het werk niet meer aan.
Ik blijf maar huilen. Nu verlies ik m'n stem ook nog.
En wat dan nog? Iedereen in jouw positie zou instorten.
Je staat klaar om weer te beginnen en dan word je ontslagen.
Daar zou iedereen kapot van zijn. Ik zou er ook kapot van zijn.
Als ze je terugnemen...
zul je na een paar weken met Juliette en je medestanders zo werken als vroeger.
Beter zelfs.
We gaan die man met z'n zoon opzoeken.
De rue Côte d'Or is hier vlakbij.
Ik zou graag met hem ruilen.
Met wie?
Met die vogel die daar zingt.
Zullen we gaan?
Ik voel dat we uit elkaar zullen gaan.
Waarom zeg je dat?
Omdat je niet meer van me houdt.
Je hebt met me te doen, maar je houdt niet meer van me.
Doet het je niks dat we al vier maanden niet gevreeën hebben?
Natuurlijk wel.
Maar ik weet dat het wel weer komt.
Juliette en ik zijn bij Dumont geweest.
Hij vindt het goed om maandag opnieuw te stemmen.
Jean-Marc heeft de stemming beïnvloed door mensen bang te maken. Ik wilde...
Wat heeft hij gezegd? - Dat Dumont personeel wilde ontslaan.
Als ik het niet was, dan een ander.
Tegen wie heeft hij dat gezegd? - Tegen drie of vier mensen.
Ik weet niet wie, maar Juliette wel. - Zij weet altijd alles.
Zouden jullie maandag voor mij willen stemmen zodat ik kan blijven?
Wat zeggen de anderen die je hebt gezien?
Juliette, Robert, Kader en Timur stemmen voor mij.
Ik moet er nog acht opzoeken met jullie erbij.
Misschien heeft Jean-Marc gebeld dat ik na m'n depressie minder goed zou zijn.
Maar dat is niet waar. Ik ben goed in vorm.
Ik wil niet dat je werkloos wordt, maar ik wil ook m'n bonus niet kwijt.
Ik weet het. Ik heb niet bedacht dat jullie hem niet krijgen als ik aanblijf.
Ik wil gewoon werken en geld verdienen. Dat hebben we thuis hard nodig.
We hebben gewerkt voor die bonus. - Dat weet ik.
Waarom wil jij hem dan? - Dat zei ze niet.
Zij wil ons dat geld ontzeggen.
Praten kan toch? - Het is ons geld.
Schaam je je niet ons geld te pikken? Ik ben niet stil. Donder op.
Stap in.
Yvon...
Ik zag iemand als een gek wegscheuren. Wat is er gebeurd?
Ik haal m'n flesje water. - Meneer...
Giet het over z'n hoofd.
Kunt u m'n hand zien?
Hoeveel vingers steek ik op? - Drie.
Wie is dat? - Ik ben haar man.
Je kunt op me rekenen maandag.
Dat gevecht kwam door mij. - Maak je niet druk.
Ik zeg dat ik er niet meer tegen kan en je negeert het.
Je snapt het niet. Dat geweld komt door mij. Ik kan er niet tegen.
Dit is de eerste keer. - Nee, dat gebeurt steeds.
Steeds weer voel ik me een bedelares.
Een dievegge die hun geld kom stelen. Ze kijken of ze me in elkaar willen slaan.
En ik heb ook zin om hén in elkaar te slaan.
Ik ga naar bed. - We zouden nog naar Miguel gaan.
Nee, ik stop ermee. Ik zie ze maandag.
Vijf op de tien willen dat je blijft. - Nee, twee.
De anderen heb ik gedwongen medelijden te hebben.
En als ik blijf, hoe fijn is dat dan met hen die ik hun bonus heb ontzegd?
Hoe moet ik me de hele dag met ze redden?
Hoe red ik me in dezelfde werkplaats, aan dezelfde machine of in de kantine?
Ik ga maandag ook niet. Laat ze maar zonder mij beslissen.
Juliette belt je op je telefoon. - Ik ga slapen.
Juliette heeft me gebeld: Timur heeft gezegd dat Miguel voor je stemt.
Dat zijn er al zes. Nog drie te gaan.
We gaan morgen naar ze toe.
Ik voel me zo alleen, Manu.
Het gaat ons lukken.
Ik zag je net. Ik was aan het verven met de muziek aan en ik hoorde de bel niet.
Kom maar binnen. - Graag, maar ik moet nog aan het werk.
Nou ja, werk. Ik ben hier omdat... - Ik weet waarom je hier bent.
Maandag stemmen we opnieuw.
Heeft Jean-Marc je gebeld? - Nee, Nadine.
Zei ze ook dat ze niet opendeed voor me? - Ja, en dat ze de 1000 euro nodig had.
Dat had ze me zelf ook kunnen zeggen.
Hoeveel willen er hun bonus opgeven? - Zes.
Ik moet er nog vier spreken. Vijf met jou erbij.
Ik heb het met m'n man besproken. We hebben veel kosten aan het huis.
We hebben de bonus nodig voor een terras achter.
De grond zakt weg, dus er moet ook een muurtje komen.
Het spijt me. - Verontschuldig je nou niet.
Het heeft hier niks mee te maken.
Ik ben een beetje zenuwachtig voor morgenochtend.
Ik ga nu maar.
Wacht, Sandra.
Ik heb er last van als ik nee zeg. - Ik wil geen medelijden.
Ik heb geen medelijden, maar sinds vrijdag blijf ik er maar aan denken.
We hebben dat geld nodig, maar ik bespreek het nog 's met m'n man.
Hij is tot twaalf uur aan het mountainbiken.
Je kan weer langskomen of ik bel je om één uur.
Ik pak m'n telefoon om je nummer op te slaan.
Ik schrijf het even op.
Met twee t's?
We gaan nu naar Julien.
Ik weet het niet. Ze zou met haar man praten.
Ze gaat ja zeggen. - Hij zegt dat ze ja gaat zeggen.
Ik weet het niet, we zien het wel.
Genoeg. - Waarom zet je hem uit?
Moet ik hem weer aanzetten? - Ja, hou op me te beschermen.
Ik bescherm je niet. - Wel.
Je vond dit nummer te deprimerend voor me.
Nou ja, het is niet echt...
Bent u Jehova's getuige? - Nee.
Sorry, dit is de tijd dat ze vaak komen.
Ik ben Sandra. Ik werk met Julien bij Solwal. Kan ik hem even spreken?
Hij is er niet. Hij zit in het café tegenover de kerk.
Hij zit in het café, maar het is bomvol.
Dan wachten we tot hij er uitkomt.
Nee, ik zie hem maandag wel.
Het is half een. We halen wat bij de bakker en eten dat terwijl we wachten.
Heb je honger? - Ja.
Wil je een appelflap? - Nee.
Er zijn ook minipizza's. - Daar is hij.
Ga er maar heen. Ga dan.
Ik koop een minipizza voor je.
Julien.
Dit is m'n zoon, Ryan.
Ik wilde je spreken omdat Juliette en ik vrijdag bij Dumont zijn geweest.
Hij vindt het goed maandag opnieuw te stemmen...
vanwege Jean-Marc die mensen beïnvloed heeft door te zeggen...
dat als ik geen ontslag kreeg, zij het misschien kregen.
Ik wilde je vragen of je voor zou willen stemmen zodat ik kan blijven.
Zijn er veel bereid om de bonus op te geven?
Zes. Ik moet er nog vijf vragen, met jou erbij.
Zeg tegen mama dat ik zo kom eten.
De zes die voor zijn... Wie zijn dat?
Dat kan ik je niet zeggen. De stemming is geheim.
Misschien redden zij het zonder bonus, maar ik niet.
M'n vrouw en ik hebben erop gerekend. Dit kun je niet van me vragen.
Ik heb niet bedacht dat jij de bonus verliest als ik aanblijf.
Ik ook niet. Verplaats je eens in mijn situatie.
Nou ja... Tot ziens.
Mag ik eerlijk zijn? - Ja.
Dumont weet nu dat 't werk met zestien kan. Waarom zou hij je terugnemen?
Juliette heeft me verteld dat jullie dan drie overuren per week hebben.
Stel dat we dat accepteren om meer te verdienen?
Ik weet het niet.
Dumont heeft me gezegd dat als de meerderheid voor stemt, ik kan blijven.
Dat is fijn voor jou.
Tot maandag.
Waarom zijn we hier terug?
Misschien belt ze niet omdat je je vergist hebt in je nummer.
Dat heeft geen zin. Ik wil niemand meer zien. Ik wil naar huis.
De rest zie ik morgen wel. Zullen we gaan?
Luister nu goed... Julien heeft je geïndoctrineerd.
De baas heeft nooit gezegd dat hij liever overwerk betaalt. Hij weet er niks van.
Hij wil je ontmoedigen zodat je niet naar de anderen gaat.
Hij is alleen bang om z'n bonus kwijt te raken.
Trap er niet in. Als zij ja zegt, hoef je nog maar twee.
Dan heb je er zeven. Bijna de helft.
Jij hoeft het duidelijk niet te vragen.
Ik kan met je meegaan als je dat wilt.
Dat is al de derde. - Ik heb het nodig.
Ik heb niet gebeld omdat ik er nog niet uit ben met m'n man. Hij is ertegen.
Ik begrijp het. Geen zorgen. Tot ziens. - Anne.
We kunnen de betaling spreiden. - Laat 't, ik had niet moeten terugkomen.
Wat doe je? - Niets, ik praat met Sandra.
Hebt u er plezier in om mensen over de zeik te krijgen? Naar binnen.
Naar binnen, zei ik. - Hou op.
Gaat het?
We gaan naar huis.
Weet je het zeker?
Ik wil niet meer iedereen over de zeik krijgen.
Jean-Marc heeft gelijk. Ik kan het niet meer aan.
Dat moet je niet zeggen.
Je telefoon gaat.
Wat doen jullie?
Ja, ze zit naast me.
Het is Maxime.
Dat is mooi.
Dat zegt papa wel. Hij komt jullie vanavond ophalen.
Geef je zus een kus. Nee, geef haar maar even.
Hoe gaat het met jou?
Ik wilde je een kusje geven. Papa haalt jullie vanavond op.
Juliette belde. Ze wil je spreken.
Ik haal broodjes voor de picknick van de kinderen.
Bel je haar niet terug?
Ik lig in bed. - Kom heel even beneden.
Waarom? - Kom dan. Dan zie je het.
Ik wilde je zeggen dat ik maandag voor je stem.
Dank je wel.
Dat is zeven. Nog twee en dan ben je er.
Ik heb net het hele doosje Xanax geslikt.
Al je pillen? - Ja.
Bel een ambulance. Snel.
Is het huisnummer 16? - Ja.
Wacht even...
Weet m'n man dat ik hier ben?
Hij zit in de wachtkamer. Ik zal het hem zeggen.
Mag ik wat eten? - Natuurlijk, hebt u honger?
Ik laat een maaltijd brengen. Het is wortelsoep en een boterham met kaas.
Dat is aardig van u. Dank u.
Het infuus moet nog een half uur lopen. Tot straks.
Het spijt me.
Goedenavond, u had om een maaltijd gevraagd?
Ik zet het hier neer. - Dank u wel.
Heb je honger? - Ja, ik wil de soep graag.
Ik wilde de kinderen bellen, maar er is geen bereik.
Dat heb ik al gedaan. Ik heb gezegd dat ik wat later was.
Is Anne weer naar huis gegaan? - Nee, ze is in de wachtkamer.
We zoeken de laatste drie vanavond op.
Heb je daar de kracht toe?
Ja. En jij?
We brengen je eerst naar huis. - Zet me maar af op Place Kubom.
We brengen je thuis. - Ik ga niet naar huis.
Ik ga bij m'n man weg.
Weet je dat zeker? - Ja.
Voor het eerst beslis ik zelf eens iets in m'n leven.
Als je wilt, kun je bij ons slapen.
Voor vannacht is dat wel handig. Dank je wel.
Sorry dat ik zo laat nog langskom.
Anders kan het ook morgen. - Nee, het kan wel.
Yvon heeft me gebeld dat je kwam.
Hij geeft z'n bonus op, maar ik als kostwinner kan dat niet.
Ik zou je graag helpen, maar ik red het gewoon niet.
Sorry, maar zo is het.
Het spijt me ook dat jij je bonus verliest als ik blijf, maar Dumont heeft...
Je hebt gelijk om ervoor te vechten. Ik zou je moeten helpen.
Voor mij is het een ramp als de meerderheid je steunt...
maar ik hoop het voor jou. Sorry.
Ik vind het ook moeilijk na zeven jaar. - Pardon.
Wil je niet toch naar huis? - Nee.
Het is niet niks. We zijn net verhuisd en we wilden een kind, maar het is beter zo.
Voel je niet verplicht. Ik snap het als je van mening verandert.
Ik voel me niet verplicht. Ik wil je graag steunen.
Je bedankte me dat ik bij je kwam. Ik bedank jou ook dat jij bij mij kwam.
Muziek? Het is tijd voor wat rock-'n-roll.
Hou je ervan? - Ik ben er dol op.
Wij ook.
Goedenavond. Zou ik Alphonse kunnen spreken?
Er is iemand voor Alphonse.
Sorry dat ik zo laat stoor. - Geen probleem.
Ik ben Sandra, ik werk met Alphonse. Kan ik hem spreken?
Hij is er niet. Hij is in de wasserette daar.
Mag ik haar brengen? - Ja, maar kom meteen terug.
Dank u. Fijne avond.
Alphonse, het laken zit vast.
Wacht even...
Vouw het maar op.
Weet je, ik zou graag voor je stemmen morgen.
God zegt me dat te doen. Ik moet m'n naaste helpen, ik moet jou helpen.
Maar ik ben bang voor de anderen.
Voor wie ben je bang? - De anderen uit de werkplaats.
Daarom heb ik vrijdag niet voor je gestemd. Niet om de bonus.
Ik werk er nog niet zo lang. Ik krijg maar 150 euro.
Heeft Jean-Marc met je gepraat? - Ja.
Ik ga nu. - Tot zo.
Wat heeft hij tegen je gezegd?
Als ik de rest te vriend wilde houden, kon ik beter voor de bonus stemmen.
Omdat bijna iedereen hem wilde.
Ik had voor je willen stemmen, maar ik durfde het niet.
Sorry, mijn was is klaar.
Morgen is het anders. De stemming is geheim, niemand zal het weten.
Hoeveel stemmen voor krijg je? - Als jij voor stemt, acht.
Misschien negen met Charly. Hij is de enige die ik niet heb gezien.
Ik zal voor je stemmen.
Ik ben je heel dankbaar.
Tot morgen. - Tot morgen.
Zonder mijn stem heb je dus geen meerderheid?
Dat klopt.
Jean-Marc zal zeggen dat je door mij gewonnen hebt.
Dat weet hij niet. - Hij komt er wel achter.
Hij gaat de anderen vragen stellen en mij ook.
Je hoeft niet bang te zijn. De helft stemt zoals jij.
Maar ik heb een contract voor bepaalde tijd, zoals Jérôme.
Het moet eind september worden verlengd.
Als Jean-Marc 'n slecht rapport over me schrijft, wordt m'n contract niet verlengd.
Je bent net als ik. Je bent bang voor Jean-Marc.
Dag, kinderen. Tot ziens, Manu. - Tot ziens.
Veel plezier vandaag. - Jij ook, mama.
Kop op. Bel me zodra je het weet.
Zeven zijn bereid de bonus op te geven. Eén aarzelt en dan ben jij er nog.
Ik weet het niet. Ik zal kijken. Ik heb het nodig, maar ik zal kijken.
Ik weet dat 1000 euro veel is, maar ik verlies m'n baan.
Ik heb niet bedacht... - Jean-Marc zou er niet bij zijn.
En zij dan? - Ze gaat weg.
Ik stem alleen als hij blijft. - Ik ook.
Robert, ik ga weg. - Nee, blijf.
Ze moest Charly nog spreken. - Ze is er en zo kan ze ons beïnvloeden.
Dan kan Jean-Marc toch ook blijven? - We zijn niet vrij met onze baas erbij.
Dan kunnen jij en dat kutwijf geen onzin verkopen.
Hou het netjes. - Hou je bek.
Stop. Bedaar eens even, alsjeblieft.
Ik ga met Sandra de deur uit en niemand beïnvloedt de stemming.
Hoe gaan we het doen? - Hier is de doos.
Er zijn zestien papiertjes.
Er staat Sandra/Bonus. Omcirkel er een en doe het papier in de doos.
Ik stel voor dat ik met Julien ga tellen. - Dat vind ik goed.
Is iedereen het ermee eens?
Tevreden met de rotzooi die je veroorzaakt?
De stemming van vrijdag hoefde helemaal niet opnieuw.
Je mocht ze niet bang maken zodat ze tegen stemden.
Wat insinueer je nu?
Je hebt gezegd dat als ik niet ontslagen werd, zij het zouden zijn.
Dat heb ik nooit gezegd.
Dat heb je wel gezegd.
En dit weekend heb je ze gebeld om te zorgen dat ze bij hun besluit bleven.
Hoezo? Wie heeft je dat verteld? - Dat maakt niet uit.
Je bent harteloos.
Acht voor, acht tegen. Je komt er een te kort.
Ik kom na het werk bij je langs.
Wie voor je gestemd hebben, zijn nog in de kantine.
Bedankt voor jullie steun.
Ik zal het nooit vergeten.
Als je vanavond bij ons wil slapen, dan ben je welkom.
Tot ziens.
Ik ruim m'n kastje uit. - Ik help je.
Dat lukt wel. Ga nu maar. Tot vanavond.
Mme Bya? - Ja?
Mr Dumont wil u spreken. - Ik kom eraan.
Ja? - Hier is Mme Bya.
Kom binnen, Mme Bya.
Gaat u zitten.
Christiane, vraag ze uitleg over deze cijfers.
En als ze u willen spreken? - Ik ben over tien minuten klaar.
Ga zitten.
Nee, op die stoel.
U hebt de helft van 't personeel overtuigd af te zien van de bonus. Knap werk.
De helft is niet de meerderheid, maar om wrevel bij het personeel weg te nemen...
heb ik besloten om de bonus toe te kennen en u terug te nemen.
Ik kan u niet meteen aanstellen.
Door uw verlof hebben Jean-Marc en ik gezien dat 't werk met zestien te doen is.
Eind september loopt een contract voor bepaalde tijd af en kunt u terugkomen.
Tot dan bent u twee maanden tijdelijk werkloos.
Zo, dat is mijn goede nieuws voor u. U blijft bij ons.
Ik kan niet iemand laten ontslaan voor mijn terugkeer.
Hij wordt niet ontslagen. Z'n contract wordt niet verlengd.
Dat is hetzelfde. - Nee, hoor.
Tot ziens, Mr Dumont.
Ja, dat zal moeilijk worden.
Ik begin vandaag met zoeken.
Ja, om twaalf uur?
Ja, ik ook. Tot straks.
Manu? Ben je er nog?
We hebben ons goed geweerd.
Ik ben gelukkig.
Ik ook.